Reacties

Om u een beeld te geven hoe cursisten de Snéltraining Spreken in het Openbaar ervaren hebben kunt u hieronder een greep vinden uit de vele reacties.

Om de integriteit van de cliënten te beschermen zijn namen en relevante gegevens veranderd. Voor het overige zijn alle reacties inclusief eventuele taalfouten onveranderd gebleven.

Hallo allemaal,

Nou, het is gebeurd hoor, afgelopen dinsdagavond m'n presentatie gehad! En het ging goed!! Wat een goed gevoel geeft dat!
De hele dag wel zenuwachtig geweest, maar eind van de middag sloeg dat meer om in opluchting, zo van 'dan heb ik het over een paar uurtjes achter de rug!' Ik was al iets vroeger heen gegaan, zo kon ik de zaal even goed bekijken, kijken waar ik aan tafel moest zitten, kennismaken met degene die de sheets zou bedienen, wat praten met bekende ambtenaren etc. (M.a.w. goed rondgekeken dus!) Toen voelde ik mij ook eigenlijk wel redelijk rustig worden.

Het was allemaal wel officieel hoor! Er waren inderdaad zo'n 80 bewoners en daarnaast nog een aantal ambtenaren van de gemeente en raadsleden. Zij zaten op stoelen in een soort bioscoop-opstelling, dus dat liep erg omhoog. Ik zag al dat ik de achterste rij niet zonder microfoon zou kunnen bereiken, dus dat ik toch gebruik moest maken van de katheder-microfoon-opstelling. Verder zaten de wethouders, burgemeester en personen die een presentatie moesten (sorry, 'mochten') houden opgesteld aan 2 tafels schuin naar het publiek toe. Ook waren er 2 journalisten, die die avond regelmatig rollend op de vloer, met een camera met telelens van een halve meter, foto's aan het maken waren. En zie dan maar rustig te blijven. Maar het wonderlijke, dat lukte best goed.

Alleen had ik even tijdens de presentatie van de politie iets van 'hellup, hierna ben ik'! Maar dat voelde eigenlijk wel als een 'gezonde' spanning.
Wat mij zekerheid gaf was dat ik tijdens de cursus had ontdekt dat ook al was ik zenuwachtig vooraf, als ik er eenmaal stond dat gevoel was verdwenen.
En dat was ook nu het geval. Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel het gevoel kreeg dat het goed ging, maar toch niet echt goed wist hoe ik de presentatie had gedaan.

Maar al snel kwamen de reacties. Want aan het eind van de avond kreeg ik van verschillende kanten complimenten over mijn presentatie!! Ik had ook wel een van de complimenten uitgelokt, of in ieder geval feed-back uitgelokt, door vooraf aan een ambtenaar die ik ken aan te geven dat ik wel wat zenuwachtig was, maar inmiddels een presentatiecursus had gevolgd. Hij kwam naar me toe en zei "In één woord uit-ste-kend!" Nou, leuk hè? Ook een raadslid die ik ken sprak me aan en zei dat ik de enige was van iedereen die een presentatie had gegeven, die geen 'uh' had gezegd en dat ik zo'n duidelijk verhaal had gegeven, echt gericht op de wijk van de bewoners. Dit in tegenstelling tot de presentatie van de politie, zo zei hij.

En inderdaad Pierter, deze politie-agente kan zeker een cursus bij jou gebruiken, wat een saai verhaal, monotoon gebracht en wat een lappen tekst op de sheets.

Maar wat leuk toch hè, al die complimenten, ik voelde me ook helemaal trots worden!
Nou moet ik er alleen zelf voor zorgen dat ik met enige regelmaat een presentatie ga geven, zodat het meer gaat wennen en daardoor waarschijnlijk de zenuwen vooraf ook zullen verminderen.

Dus heel erg bedankt Pieter en bedankt mede-cursisten!
Ik wens jullie allemaal zo'n goed gevoel na een presentatie toe, kan je nog dagen op teren, succes!

Groetjes,
Trudy